MieszkaÅ„cy wielu polskich gmin borykajÄ…cy siÄ™ na co dzieÅ„ ze ?Å›mierdzÄ…cymi? problemami, już wkrótce bÄ™dÄ… mogli odetchnąć z ulgÄ….  Projektowana ustawa o przeciwdziaÅ‚aniu uciążliwoÅ›ci zapachowej pozwoli wójtom i radom gmin skutecznie walczyć z dokuczliwymi sÄ…siadami. Ten akt prawny to nowatorska regulacja w polskim systemie ochrony Å›rodowiska.

W ustawie zapisano zasadę, w myśl której problem odorów będzie rozwiązywany na szczeblu gminnym, czyli tak jak dzieje się w większości krajów Unii Europejskiej. Każdy przedsiębiorca lub osoba planująca rozpoczęcie działalności gospodarczej lub wytwórczej w rolnictwie (m.in. w zakresie hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, czy też leśnictwa) będzie musiała zagwarantować, że działalność ta nie będzie uciążliwa pod względem zapachowym dla okolicznych mieszkańców. Zanim podejmie działalności, zostanie zobligowana do złożenia stosownego oświadczenia.
Jeśli dany podmiot nie złoży oświadczenia lub okaże się ono niezgodne z prawdą, działalność emitująca uciążliwe zapachy zostanie wstrzymana z odebraniem praw do odszkodowania. Taką decyzje będzie mógł podjąć przewodniczący gminy po ewentualnym dokonaniu wizji lokalnej.
W przypadku, gdy podjęte przez podmiot kroki zmierzające do ograniczenia uciążliwości zapachowych nie dadzą żadnych rezultatów, wtedy wójt (burmistrz, prezydent miasta) będzie mógł nałożyć na taki podmiot tzw. rekompensacyjną opłatę środowiskową w wysokości od 10 tys. do 50 tys. zł.
Projektowana ustawa da oręż do walki z nieprzyjemnymi zapachami również radnym. Uzyskają bowiem prawo do podejmowania uchwał ograniczających lub zapobiegających wszelkim uciążliwościom zapachowym na terenie gminy z własnej inicjatywy, z inicjatywy wójta lub na wniosek co najmniej 50 mieszkańców gminy.
Planowaną uchwałę rada będzie jednak mogła podjąć dopiero po przeprowadzeniu wizji lokalnej z udziałem wójta, radnych, mieszkańców, a także wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska i powiatowego inspektora sanitarnego.
Na podstawie uchwały rady oraz opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska i powiatowego inspektora sanitarnego, przewodniczący gminy poda w formie decyzji administracyjnej termin i sposób postępowania w celu zminimalizowania powstawania odorów. Między innymi będzie mógł zmusić przedsiębiorcę do zmiany procesu produkcyjnego, jego hermetyzacji lub dezodoryzacji, zaś rolnikowi nakazać przechowywanie obornika w przystosowanych do tego zbiornikach oraz czyszczenie i okresowe dezynfekowanie budynków inwentarskich.