Mimo usuwania rakotwórczego azbestu (do tej pory usunięto ponad 1 mln ton), w polskich szkołach, urzędach, przedsiębiorstwach, a nawet drogach wciąż znajduje się ok. 14 mln ton tego szkodliwego surowca. Co gorsza, zaledwie połowa z usuniętego do tej pory azbestu trafiła na legalne składowiska. Jak wynika z danych Państwowej Agencji Pracy (PIP), tylko w 2009 r. co trzecia firma usuwająca materiały azbestowe z budynków oznakowała strefy zagrożenia tym surowcem, a co piąta niewłaściwie postępowała z odpadami azbestowymi.

Zaledwie 19 z ponad 200 firm, skontrolowanych przez PIP, faktycznie specjalizowało się w usuwaniu rakotwórczego materiału. Pozostałe firmy potraktowały usuwanie azbestu jako dorywczą działalność wskutek braku zleceń na prace budowlano-rozbiórkowe, handlowe, czy usługowe. - To w trakcie nieprawidłowego usuwania do powietrza dostaje się najwięcej groźnych dla zdrowia włókien azbestu. Lepiej w ogóle go nie usuwać, niż robić to nieumiejętnie - powiedziała prof. Neonila Szeszenia-Dąbrowska z Instytutu Medycyny Pracy im. J. Nofera w Łodzi. Łódzki instytut zajmuje się monitoringiem stanu zdrowia mieszkańców 28 miejscowości, gdzie znajdowały się dawne zakłady azbestowe. Do roku 2008 na choroby wywołane pyłem azbestowym zapadło 1,9 tys. monitorowanych osób. W większości osoby te chorują na pylicę, ale u ponad 400 osób wykryto raka płuc lub raka międzybłoniaka opłucnej, nieuleczalny nowotwór, uśmiercający najczęściej w ciągu roku od zachorowania. Chorych będzie coraz więcej, bowiem pierwsze objawy schorzeń mogą się ujawnić nawet po 20 latach od kontaktu z niebezpiecznymi włóknami azbestu.

Źródło: wnp.pl