W poniedziałek 15 lutego rozpoczęło się liczenie łosi, w którym weźmie udział około 70 osób. Będą to głównie studenci z Białegostoku oraz z Poznania, a także pracownicy Biebrzańskiego Parku Narodowego i sąsiadujących z nim nadleśnictw Rajgród i Knyszyn. Liczenie to jeden z elementów szerszych badań nad łosiami, które prowadzone są wraz z zespołem przez prof. Mirosława Ratkiewicza z Uniwersytetu w Białymstoku. Badania zleciło Ministerstwo Środowiska, a finansuje je Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska.

Mają być one podstawą do przyjęcia krajowej strategii wobec tych zwierząt, bowiem niektóre środowiska są zdania, że łosi jest za dużo i należałoby znieść obowiązujący od roku 2001 zakaz strzelania do łosi. 70 osób, które liczyć ma łosie, przeszło specjalistyczne szkolenie z metody liczenia, ale do końca nie wiadomo jaką część planu liczenia uda się zrealizować. Przeszkodą są nieszrzyjające warunki pogodowe - duża ilość śniegu utrudniająca poruszanie się zarówno zwierzętom jak i ludziom. Łosie będą obserwowane w wybranych miejscach, głównie na terenach suchych, nie na bagiennych. Dziennie mają się odbyć maksymalnie dwa pędzenia. Paradoksalnie tegoroczna zima może dostarczyć naukowcom ciekawych wyników obserwacji - uważa prof. Ratkiewicz. "Chcemy zobaczyć jakie jest zagęszczenie łosi tam, gdzie nie ma młodego lasu i tam, gdzie są nasadzenia, czyli w nadleśnictwach sąsiadujących z Biebrzańskim Parkiem Narodowym: Knyszyn i Rajgród" - mówił Ratkiewicz. Może się bowiem okazać, że z powodu braku dostępnych łosiom sosen i świerków w parku, zwierzęta te na przykład czasowo migrują w inne miejsca. Leśnicy od dawna podnoszą bowiem, że łosie niszczą młodniki sosnowe, mocno je objadając. "Gdyby badania wykazały, że łosie czasowo migrują, to już by było coś. Wiadomo bowiem, że wiosną i tak wracają ma bagna" - mówił prof. Ratkiewicz. Dotychczasowe badania nad wypracowaniem krajowej strategii wobec łosi dostarczyły m.in. próbki odchodów łosi, które będą przydatne przy transgranicznych badaniach genetycznych łosi w Polsce i na Białorusi. Wybudowany przed laty płot rozdzielający polską i białoruską część Puszczy Białowieskiej sprawił, że łosie - podobnie jak żubry - nie mają szans na migrację. Próbki do badań udało się uzyskać dzięki współpracy z Białorusią, którą prowadzi Zakład Badania Ssaków PAN w Białowieży - podkreślił Ratkiewicz. Naukowcy prowadzili także badania w rejonie Kruszynian, Krynek i Bohonik przy wschodniej granicy z Podlaskiem. Dzięki obserwacjom terenu przez funkcjonariuszy Podlaskiego Oddziału Straży Granicznej udało się zlokalizować, gdzie bywają łosie. Według danych Biebrzańskiego Parku Narodowego, na jego terenie bytuje około 700 łosi. Szacuje się, że drugie tyle znajduje się w pobliskiej Puszczy Augustowskiej. Łosie w Podlaskiem można bardzo często spotkać. Często wychodzą na drogi, powodując wypadki. Pojawiały się nawet w Białymstoku.

Źródło: portalsamorzadowy.pl